|
Erkek-kadın isimleri
Not :
Erkek isminin sonuna Arapça dişilik eki getirilerek yapılan kadın
isimleri:
|
|
ERKEK |
Anlamı |
KIZ |
|
Abdi
|
Kul olan, köle olan.
|
Abdiye. |
|
Âbid |
Allahü teâlâya ibadet eden, kulluk yapan, zahid, köle.
|
Âbide. |
|
Âdil |
Adaletli, adalet sahibi, doğru, doğruluk
gösteren, hakperest. |
Âdile. |
|
Akif |
Bir şeyde sebat
eden. Bir yerde devamlı oturan, devamlı ibadetle meşgul olan,
dünya dertlerinden uzaklaşıp Allah’a yönelen. |
Âkife. |
|
Âkil |
Akıllı, uyanık,
zeki. Reşid, olgun. |
Âkile. |
|
Ali : |
Üstün yüce, yüksek, şerif ve aziz, şan, şeref sahibi
meşhur. |
Aliye. |
|
Âlim |
Çok şey bilen. |
Âlime. |
|
Âmil : |
Bir işle mükellef olan, yapan. |
Âmile. |
|
Arif : |
İlim ve irfan ehli, âmir, kumandan. |
Arife. |
|
Asım |
Kendini her türlü
kötülüklerden koruyan, temiz, namuslu. |
Asıme. |
|
Atik |
Serbest bırakılan.
Soyu temiz, genç. |
Atike. |
|
Atıf |
Meyleden, bağlayan. |
Atıfa. |
|
Avni |
Yardım eden,
kafadar. |
Avniye. |
|
Ayni |
Gözde.
|
Ayniye. |
|
Aziz |
Muhterem, saygı
değer. |
Azize. |
|
Azmi |
Kemikli, güçlü,
kuvvetli. |
Azmiye. |
| |
|
|
|
Bahri |
Deniz gibi gözü gönlü geniş. |
Bahriye. |
|
Basri : |
Görmesi kuvvetli. |
Basriye. |
|
Basit : |
Sade, düz, arızasız. engelsiz. |
Basite. |
|
Bedri : |
Dolunay gibi güzel ve nurlu. |
Bedriye. |
|
Behic : |
Şen, güler yüzlü, şirin. |
Behice. |
|
Besim : |
Şen, güleç. |
Besime. |
|
|
|
|
|
Câhid : |
Gayret eden, dini yaymak için cihad eden. |
Câhide. |
|
Câvid : |
Sonsuz, ölümsüz. |
Câvide. |
|
Celil : |
Büyük, aziz, mertebesi yüksek. |
Celile. |
|
Cemil : |
Güzel, cemal sahibi. |
Cemile. |
|
Cevher : |
Yaradılıştan kıymetli. |
Cevhere. |
|
Cevri : |
İnciten, sitem eden. |
Cevriye. |
| |
|
|
|
Edib : |
Edepli, terbiyeli. |
Edibe. |
|
Emin : |
Doğru, dürüst, güvenilir. Çok iyi bilen. |
Emine. |
|
Enis : |
Cana yakın, sevimli dost, arkadaş. |
Enise. |
|
Erib : |
Akıllı, zeki, olgun. |
Eribe. |
| |
|
|
|
Fâdıl : |
Faziletli, faik, üstün, parlak. |
Fadıle. |
|
Fâhir : |
Şerefli, değerli, kıymetli, mükemmel. |
Fahire.
|
|
Fahri : |
Faziletli, şan ve şeref sahibi. |
Fahriye. |
|
Fâik : |
Herkesten güzide, en seçkin ve en üstün. |
Faika. |
|
Faiz : |
Kurtulan, ebedi saadete kavuşan. |
Faize. |
|
Fakih : |
Din bilgilerini çok iyi bilen. |
Fakihe. |
|
Farig : |
Vazgeçmiş, çekilmiş, rahat, asude, boş. |
Fariga. |
|
Faris : |
Ferasetli anlayışlı, uyanık, usta. |
Farise.
|
|
Fazlı : |
Faziletli, erdemli, üstünlük sahibi. |
Fazilet.
|
|
Fazıl : |
Faziletli. Hünerli, olgun, ihsan sahibi. |
Fâzıla. |
|
Fehim : |
Zekalı, anlayışlı, çabuk kavrayan. |
Fehime. |
|
Fehmi : |
Zeki, akıllı, anlayış sahibi. |
Fehmiye. |
|
Fenni : |
Fen ve tekniğe sahip. |
Fenniye. |
|
Ferdi : |
Tek ve eşsiz, tek şey. |
Ferdiye. |
|
Ferid : |
Tek, eşsiz, eşi ve benzeri olmayan. |
Feride. |
|
Fethi : |
Fetih yapan, zafer kazanan. |
Fethiye. |
|
Fevzi : |
Galip, üstün, selamette. |
Fevziye. |
|
Feyzi : |
Feyizli, değerli, ilim ve irfan sahibi. |
Feyziye |
|
Fikri : |
Düşünce sahibi. |
Fikriye. |
|
Firuz : |
Mesut, ferah, uğurlu, muzaffer |
Firuze. |
| |
|
|
|
Galip : |
Üstün gelen, yenen. |
Galibe. |
| |
|
|
|
Habib : |
Sevgili, dost, sevilen. |
Habibe. |
|
Hâdi : |
Hidayet eden, doğruyu gösteren. |
Hâdiye. |
|
Hâfiz : |
Koruyan, esirgeyen. |
Hâfize |
|
Hafs : |
Biriktirme, toplama. |
Hafsa |
|
Hâkim : |
Hüküm veren, emreden. |
Hâkime |
|
Hakim : |
Hikmet sahibi. |
Hakime |
|
Halim : |
Yumuşak huylu, ince tavırlı. |
Halime |
|
Halis : |
Hilesiz, katkısız, saf, temiz. |
Halise. |
|
Hamdi : |
Allah’a hamd eden. |
Hamdiye |
|
Hamid : |
Hamd edici, övülmeye değer. |
Hamide. |
|
Hasib : |
Değerli, itibarlı, soylu. |
Hasibe. |
|
Hayri : |
Hayırla ilgili. Hayır yapan. |
Hayriye |
|
Hazin : |
Hazine bekçisi, haznedar. |
Hazine. |
|
Hükmi : |
Hüküm sahibi. |
Hükmiye |
|
Hulki : |
İyi huy ve ahlak sahibi. |
Hulkiye |
|
Hüsnü : |
Cemal ve kemal sahibi güzel. |
Hüsniye |
|
Hıfzı : |
Saklayan, koruyan. |
Hıfzıyye |
|
Kadri : |
İtibarlı, şerefli, kıymetli. |
Kadriye |
| |
|
|
|
Kaim : |
Duran, ayakta duran, mevcut. |
Kaime. |
|
Kâmil : |
Noksansız, tam. |
Kâmile. |
|
Kebir : |
Pek büyük. |
Kebire. |
|
Kerim : |
Keremi bol, ihsan sahibi. |
Kerime. |
|
Kâşif : |
Keşfeden, bulan. |
Kâşife. |
|
Kibar : |
Terbiyeli, görgülü, nazik. |
Kibariye. |
|
Kudsi : |
Kutsal, mukaddes. |
Kudsiyye. |
| |
|
|
|
Lami : |
Parlayan, parlak. |
Lamia. |
|
Latif : |
Hoş, nazik, mülayim, şirin. |
Latife. |
|
Lebip : |
Akıllı, zeki, anlayışlı. |
Lebibe |
|
Lemi : |
Parlak, parıldayan. |
Lemiye |
|
Leziz : |
Lezzetli, tatlı. |
Lezize |
|
Lütfi : |
Hoşluk ve güzellik sahibi. |
Lütfiye |
| |
|
|
|
Macid : |
Şan ve şerefi büyük, yüce. |
Macide |
|
Mahir : |
Usta, elinden iş gelen, uzel. |
Mahire. |
|
Maruf : |
Herkesçe bilinen, meşhur. |
Marufe. |
|
Mâsum : |
Suçsuz, günahsız. |
Masume. |
|
Mâşuk : |
Sevilen, aşk ile sevilen, sevgili. |
Maşuka.
|
|
Mahbub : |
Sevilen, sevgili. |
Mahbube. |
|
Maksud : |
Arzu edilen. |
Maksude. |
|
Maksur : |
Kısaltılmış, bir şeye ayrılmış. |
Maksure. |
|
Mâlik : |
Sahip. |
Malike. |
|
Mansur : |
Galip gelen. |
Mansure. |
|
Mazlum : |
Zulüm görmüş. |
Mazlume. |
|
Mebruk : |
Tebrik edilmeye lâyık. |
Mebruka. |
|
Mebrur : |
Hayırlı, makbul, beğenilmiş. |
Mebrure. |
|
Medih : |
Övülmeye değer. |
Mediha. |
|
Mecid : |
Şan ve şeref sahibi, azametli. |
Mecide. |
|
Meftun : |
Gönül vermiş, tutkun, vurgun. |
Meftune. |
|
Mehcur : |
Bir köşede bırakılmış. |
Mehcure. |
|
Mehdi : |
Doğru yolda olan. |
Mehdiye. |
|
Mekki : |
Mekkeli. |
Mekiyye. |
|
Melih : |
Güzel, şirin, sevimli. |
Meliha |
|
Melik : |
Padişah, mal sahibi. |
Melike |
|
Memduh : |
Övülmüş, beğenilmiş. |
Memduha |
|
Memnun : |
Sevinmiş, hoşnut. |
Memnune |
|
Mergub : |
Herkesçe beğenilen rahmet gören. |
Mergube |
|
Mesrur : |
Memnun, sevinmiş. |
Mesrure |
|
Mestur : |
Örtülü, kapalı, gizli. |
Mesture |
|
Meşkur : |
Teşekküre değer, şükre layık. |
Meşkure |
|
Mevlüt : |
Yeni doğmuş çocuk. |
Mevlüde |
|
Meymun : |
Uğurlu, bereketli, kutlu. |
Meymune |
|
Mezid : |
Artmış, arttırılmış, büyümüş. |
Meziyet |
|
Mihri : |
Güneş gibi parlak ve ışıklı. |
Mihriye |
|
Muallim : |
Tâzim eden, hoca. |
Muallime. |
|
Mucib : |
İstenileni veren, boş çevirmeyen. |
Mucibe |
|
Muhib : |
Seven, dost, sevgili. |
Muhibbe |
|
Muhlis : |
Halis, gerçek dost, ihlâslı. |
Muhlise |
|
Muhsin : |
İyilik ve ihsan eden, cömert. |
Muhsine |
|
Muin : |
Yardım eden, yardımcı, muavin. |
Muine |
|
Muiz : |
İkram eden, şeref veren, ağırlayan. |
Muize |
|
Mukbil : |
Mutlu, bahtiyar, mübarek. |
Mukbile |
|
Munis : |
Ünsiyetli, alışılan, cana yakın, sevimli. |
Munise
|
|
Muslih : |
Islah edilmiş, ıslah olunmuş. |
Muslihe |
|
Muti : |
İtaat eden, boyun eğen. |
Mutia |
|
Muvahhid |
Allah’ın birliğine inanan. |
Muvahhide |
|
Mübin : |
Açık, belli. |
Mübine |
|
Mücâhid : |
Cihâd eden, nefsini terbiye eden, |
Mücâhide |
|
Müdrik : |
İdrak eden, anlayışlı, akıllı. |
Müdrike |
|
Müfid : |
Sohbetinden istifade edilen, yararlı. |
Müfide |
|
Mükrim : |
İkram eden, misafir ağırlayan. |
Mükrime |
|
Mümin : |
Hak dine inanmış, müslüman. |
Mümine |
|
Mümtaz : |
İmtiyazlı, seçkin. |
Mümtaze |
|
Münci : |
Kurtaran, halaskâr. |
Münciye |
|
Münib : |
Hakka dönen, pişman olan. |
Münibe |
|
Münif : |
Yüksek, büyük, meşhur. |
Münife |
|
Münir : |
Işık veren, parlak, nurlu. |
Münire |
|
Mürşid : |
İrşad eden, doğru yolu gösteren. |
Mürşide |
|
Müslim : |
Teslim olmuş, müslüman. |
Müslime |
|
Müşfik : |
Şefkatli, merhametli, acıyan. |
Müşfika |
| |
|
|
|
Naci : |
Kurtulan, selamete kavuşan. |
Naciye |
|
Nadi : |
Nida eden, haykıran, bağıran. |
Nadiye |
|
Nadir : |
Az bulunur. |
Nadire |
|
Nafi : |
Faydalı şeyler yapan. |
Nafia |
|
Nafiz : |
İçe işleyen, tesir eden, sözü geçen. |
Nafize
|
|
Nahid : |
Zühre yıldızı. |
Nahide |
|
Naib : |
Vekil, birinin yerine geçen. |
Naibe |
|
Nail : |
Muradına eren. |
Naile |
|
Naim : |
Bollukta yaşayan. |
Naime |
|
Naki : |
Temiz, pak, çok takvalı. |
Nakiyye |
|
Nami : |
Namlı, meşhur, tanınmış. |
Namiye |
|
Namık : |
Katip, yazar. |
Namıka |
|
Nasib : |
Hisse, kısmet. |
Nasibe |
|
Nâsih : |
Nasihat eden. |
Nâsiha |
|
Nasır : |
Yardımcı, imdada yetişen. |
Nasıra |
|
Nasuh : |
Çok nasihat eden. |
Nasuhi |
|
Naşid : |
Şiir okuyan, şiir yazan. |
Naşide |
|
Naşir : |
Neşreden, dağıtan, saçan. |
Naşire |
|
Natık : |
Söyleyen, düşünen. |
Natıka |
|
Nazim : |
Tanzim eden, nizama koyan. |
Nazime |
|
Nazmi |
Tertipli, düzenli. |
Nazmiye |
|
Nebih : |
Namlı, şerefli. |
Nebihe |
|
Nebil : |
Akıllı, anlayışlı, bilgili. |
Nebile |
|
Necib : |
Soyu temiz, asaletli. |
Necibe |
|
Necmi : |
Yıldız gibi parlak. |
Necmiye |
|
Nedim : |
Dost, aşık, büyükleri fıkra ve hikâyeleri ile
eğlendiren, sohbet arkadaşı. |
Nedime |
|
Nefis : |
Çok hoş, pek hoş, çok hoşa giden. |
Nefise |
|
Nesib : |
Soyu sopu temiz. |
Nesibe |
|
Nezih : |
Temiz. |
Nezihe |
|
Nezir : |
Doğru yola sokmak için korkutan. |
Nezire |
|
Nuri : |
Nurlu, ışıklı, parlak. |
Nuriye |
| |
|
|
|
Rabi : |
Dördüncü. |
Rabia |
|
Rebib : |
Üvey evlat. |
Rebibe |
|
Radi : |
Rıza gösteren, boyun eğen. |
Radiye |
|
Rafi : |
Kaldıran, yükselten, sahip. |
Rafia |
|
Ragıb : |
İstekli, isteyip rağbet eden. |
Ragıbe |
|
Rahil : |
Göçen, göç eden, ölen. |
Rahile |
|
Rahmi : |
Rahmete mensup, koruyan. |
Rahmiye |
|
Raif : |
Merhametli, acıyan, esirgeyen. |
Raife |
|
Rakım : |
Yazan, çizen. |
Rakıme |
|
Rasih : |
Temeli sağlam. |
Rasiha |
|
Rasim : |
Resim yapan. |
Rasime |
|
Rasin : |
Sağlam, dayanıklı. |
Rasine |
|
Raşit : |
Doğru yolda yürüyen. |
Raşide |
|
Ratib : |
Tertib eden, sıraya koyan. |
Ratibe |
|
Razi : |
Rıza gösteren, boyun eğen. |
Raziye |
|
Rebi : |
Bahar. |
Rebia |
|
Refik : |
Arkadaş, yoldaş. |
Refika |
|
Remzi : |
İşaretli, işaret veren. |
Remziye |
|
Resmi : |
Devlet adına olan. |
Resmiye |
|
Reşit : |
Doğru yolda giden, akıllı. |
Reşide |
|
Rıfkı : |
Yumuşak, halim selim. |
Rıfkıye |
|
Ruhi : |
Ruh sahibi. |
Ruhiye |
|
Ruhsar : |
Yanak, yüz, çehre. |
Ruhsare |
|
Rüşdi : |
Doğru yolda giden, olgun. |
Rüşdiye |
| |
|
|
|
Sadi : |
Saade ve uğur sahibi. |
Sadiye |
|
Sabih : |
Güzel, latif, şirin. |
Sabiha |
|
Sabir : |
Sabreden, dayanan, acelesiz bekleyen. |
Sabire |
|
Sabit : |
Doğruluğu isbat edilmiş. |
Sabite |
|
Sabri : |
Sabırlı, acelesiz, dayanıklı. |
Sabriye |
|
Sacid : |
Secde eden. |
Sacide |
|
Sadık : |
Doğru, gerçek, sadakatli. |
Sadıka |
|
Safi : |
Temiz, katkısız. |
Safiye |
|
Sahib : |
Arkadaş. |
Sahibe |
|
Said : |
Mutlu, uğurlu. |
Saide |
|
Sadri : |
Gönül ehli. |
Sadriye |
|
Saim : |
Oruç tutan. |
Saime |
|
Sâlih : |
Dindar, evliya. |
Saliha |
|
Salim : |
Sağlam, emin ve korkusuz. |
Salime |
|
Sami : |
Yüksek. |
Samiye |
|
Samih : |
Cömert. |
Samiha |
|
Samim : |
İç, öz, asıl, merkez. |
Samime |
|
Sarim : |
Keskin, kesici. |
Sarime |
|
Sakıp : |
Delen, etkili, parlak, ışıklı. |
Sakıbe |
|
Satı : |
Meydana çıkan, yükselen. |
Satıa |
|
Selim : |
Sağlam, kusursuz. |
Selime |
|
Semih : |
Cömert. |
Semiha |
|
Sıddık : |
Doğru sözlü |
Sıddıka |
|
Sırrı : |
Sır tutan, gizliliğe dikkat eden. |
Sırrıye |
|
Subhi : |
Sabahçı, erken kalkan. |
Subhiye |
|
Sudi : |
Faydalı. |
Sudiye |
|
Sulhi : |
Barış taraftarı, barışsever. |
Sulhiye |
| |
|
|
|
Süheyl : |
Bir parlak yıldız. |
Süheyla |
|
Şadi : |
Memnun, sevinçli, gönlü ferah. |
Şadiye |
|
Şaik : |
Hevesli, istekli, arzulu, şevkli. |
Şaika |
|
Şakir : |
Şükreden. |
Şakire |
|
Şebib : |
Genç, taze. |
Şebibe |
|
Şefik : |
Şefkatli, merhametli. |
Şefika |
|
Şehim : |
Akıllı yiğit. |
Şehime |
|
Şerif : |
Büyük, soylu. Peygamber efendimizin torunu Hz.Hasan’ın
soyundan. |
Şerife |
|
Şükrü : |
Şükreden, iyiliğe teşekkür eden. |
Şükriye. |
| |
|
|
|
Tahir : |
Temiz, pak, temiz. |
Tahire |
|
Talib : |
İsteyen, talebe. |
Talibe |
|
Tayyib : |
İyi, temiz, helal, güzel kokulu. |
Tayyibe |
|
Temim : |
Nazar boncuğu. |
Temime |
| |
|
|
|
Ubeyd : |
Kulcağız, kölecik. |
Ubeyde |
|
Ulvi : |
Yüksek, yüce. |
Ulviye |
| |
|
|
|
Ünsi : |
Arkadaş, alışmış. |
Ünsiye |
| |
|
|
|
Vâcid : |
Vücuda getiren. |
Vacide |
|
Vafi : |
Yeter, tam, elverir. |
Vafiye |
|
Vahid : |
Tek, bir, eşsiz, eşi ve benzeri olmayan. |
Vahide |
|
Vasfi : |
Vasıflı, kaliteli mi? özellikli. |
Vasfiye |
|
Vasıf : |
Vasfeden,, bildiren, öven. |
Vasıfe |
|
Vecih : |
Bir kavmin ulusu, büyüğü, hürmetli. |
Vecihe |
|
Vefi : |
Vefalı, tam, mükemmel insan. |
Vefia |
|
Vefik : |
Uygun, kafa dengi, aynı fikirde arkadaş. |
Vefika
|
|
Vehbi : |
Hediye, Allah vergisi. |
Vehbiye |
|
Vehib : |
Hibe eden, bağışlayan. |
Vehibe |
|
Velid : |
Yeni doğmuş, çocuk. |
Velide |
|
Vesim : |
Güzel, hoşa giden. |
Vesime |
| |
|
|
|
Yümni : |
Uğurlu, bereketli, sağcı. |
Yümniye |
| |
|
|
|
Zahid : |
Helalın fazlasından da sakınan. |
Zahide |
|
Zahir : |
Açık, bir şeyin dış yüzü ve dışı, belli. |
Zahire |
|
Zaim : |
Baş, lider. |
Zaime |
|
Zakir : |
Anan Allahü teâlâyı daima zikreden. |
Zakire |
|
Zarif : |
Şık, nazik, ince. |
Zarife |
|
Zati : |
Özlük, özel, zatına mahsus. |
Zatiye |
|
Zeki : |
Zekalı, çabuk kavrayan. |
Zekiye |
|
Zihni : |
Zihinli, düşünceli, kavrayışlı. |
Zihniye |
|
Zühdi : |
Zühd ve takva sahibi. |
Zühdiye |
|
Zülfi : |
Zülüflü. |
Zülfiye |
|
|
